Gotowanie z pasjąGotowanie z pasjąGotowanie z pasjąGotowanie z pasjąGotowanie z pasjąGotowanie z pasjąGotowanie z pasjąGotowanie z pasjąGotowanie z pasjąGotowanie z pasjąGotowanie z pasjąGotowanie z pasjąGotowanie z pasjąGotowanie z pasją

zupy pomidorowa

Pomidory zadomowiły się w naszej kuchni tak silnie, że można by uważać, iż są naszym narodowym warzywem. Bo kto nie zna pysznych polskich pomidorów malinowych czy też pomidorów z Krzeszowic spod Krakowa? A i kuchnia świata byłaby dużo uboższa, bo kto sobie wyobrazi pizzę czy makarony bez sosu pomidorowego. A zupa pomidorowa?! Strach pomyśleć, co by było, gdyby nie było pomidorów.

Pomidory z Nowego do Starego Świata przybyły najprawdopodobniej wraz z hiszpańskimi konkwistadorami Corteza w XVI wieku. Natomiast sama roślina była znana na długo przed tym (blisko 10 tysięcy lat), a jej udomowienie to zasługa Indian z Ameryki Południowej, i to jeszcze przed powstaniem Imperium Azteków.

Jednak początkowo zamiast na stoły, pomidor trafił na rabaty z roślinami nie tyle ozdobnymi, co dziwacznymi. Pomidory na początku były uważane za trujące. Jednak to podobno Włosi docenili pomidora jako pierwsi i już w XVII wieku we Włoszech ugotowano pierwszy sos pomidorowy. Lecz dopiero pod koniec XVIII wielcy kucharze i gastronomowie zaczęli interesować się pomidorem w kuchni na szerszą skalę. Przy czym dopiero w Neapolu w XIX wieku pojawia się danie uważane za sztandarowe danie całych Włoch, czyli makaron z sosem pomidorowym.

Pierwszy opisał pomidora włoski botanik Pietro Andrea Maltioli, który nazwał go po łacinie „malum aureum", czyli „złotym jabłkiem", co przekształciło się następnie we włoskie „pomi d'oro", oznaczające dokładnie to samo, czyli po prostu „złote jabłko". Od tej nazwy pochodzi też francuskie „pomme d'or" oraz polskie „pomidor". Uznawany był też za afrodyzjak, dlatego też w literaturze angielskiej nazywa się go „love apple", a w języku niemieckim „Liebesapfel", czyli „jabłko miłości". Natomiast angielskie słowo „tomato" pochodzi bezpośrednio ze źródła, czyli z języka Azteków, którzy pomidora nazywali „xitomatl".

Składniki
(przepis na 4 porcje):

1,5 litra bulionu (warzywnego lub mięsnego)
4-5 łyżek koncentratu pomidorowego
1/2 szklanki śmietany
2 łyżki mąki
1 szklanka ryżu ugotowanego na sypko
natka pietruszki
sól, pieprz

Przygotowanie:

Podgrzać bulion, dodać koncentrat pomidorowy i dokładnie wymieszać. Połączyć śmietanę z mąką, dodać stopniowo ciepłego bulionu i wlać do zupy, a następnie zagotować. Doprawić do smaku solą i pieprzem. Podawać zupę z ryżem, posypaną natką pietruszki.